efendim evlenmeye karar verdik. yok yok romantik bir evlenme teklifi filan almadım. taze fasulye yenmişti. bir gün telefonda artık buna bir isim koyalım dedi. ee peki. gittik yüzük aldık taktık. ene annem bunalımda ayılıp bayılıyor. bir tane kızım var bir mürvet görmeyecem mi ben. neyse yüzükler artık iz yapmışken çıktı parmaklardan evde merasim yapıldı. ufak ufak eşyalar hazırlıklar vs olay geldi dayandı. nikah işlemlerine. ki 9 sene evvel o zaman sağlık kontrolümü ne o yok.
işlem şu.
muhtada gidilecek. ikametgah alınacak. foto çektirilecek.
en yakın belediyeye gidilecek. gün alınacak. formlar doldurulacak.
ordan kokteyl olacak yere gidilecek aynı gün ayarlanacak bir şekilde
gece içinde her zaman gittiğimiz adalar manzaralı küçük restaurant
gidilip, rezerv yapılacak.
yazarken uzun gibi görünse de tüm bu işler. telefonla bilgi aldıktan sonra ben
toplam 2.5 saatte oldu.
tüm ayarlamaları yapmışım, bilgileri almışım müstakbel eş şimdiki ex :) arandı anlatıldı.
bazı yerleri tekrar sordu.
sakince tekrar anlattım. (malum o zaman gayet mülayım pozlardayım)
ben seni ararım dedi kapadı.
aramadı..
ben aradım aynı günün ilerleyen saatlerinde
ne oldu ?
vazmıgeçtin dedim gülerek..
kızdı
saçmalama. dedi !!
hımm eee o zaman dedim ?
bu işleri yapan bir muameleci yok mu ?
dedi.
o zaman anlamalıydım dimi ?
ha birde 1200 konut içinde ki 3 de 1 i boş olan. en pahalı ve en pis evi tuttuğunu yazmıyım.
ee kuzunun okul kaydı için herkes 500 ytl bağış yaparken onun 1500 ytl (pazarlıkla) yaptığını unuttum bile.. ısrar etmeyin.. başka aklıma gelmiyor.
yine de iyi ki onunla evlenmişim. iyi ki kuzumu doğurmuş ama İYİ Kİ DE EX OLMUŞ :) der giderim. özleyin beni :)
